مدح و ولادت حضرت زین العابدین ( امام سجاد) علیهالسلام و بصیرت انقلابی
وارث اهـل کـسـا، یا عـلیبنالحـسین تـالـی آل عـبـا، یـا عـلـیبـنالـحـسیـن آیـنـۀ حـقنـمـا، یـا عـلـیبـنالحـسـیـن ای عـلـی کـربـلا، یا عـلـیبنالحسین باب تو بـابُالرَّجـا، یا علیبنالحسین رمز قـبـول دعـا، یا عـلیبنالحـسـین یا علیبنالحسین، حضرت زینالعباد ای عـلـی اوسـط نـسـل حـسیـنینـژاد نور تو نور نبی، روی تو روی حسین مهر تو مهر علی، بوی تو بوی حسین چشم همه سوی تو، چشم تو سوی حسین شبنم چـشم ترت، آب وضـوی حسین مهر نمازت فقـط، تربت کوی حسین افـضلالاذکـار تو، نام نکـوی حـسین باطـن قــرآنــی و سـرّ مــتــون خــدا صاحـبالامـر منی وارث خـون خـدا خلقت تو احـمدی، خلق تو پیـغـمبری سیرت تو فاطمی، صورت تو حیدری هم حـسنیمسلکی، هم عـلویمنظری هـــم عـــلــی دوّمِ ذریــۀ کـــوثـــری مثل علیاکبری، بسکه شگـفتآوری با نمک چهرهات، از همه دل میبری منـشـأ جـذابـیـت، روی تـمـاشـاییات صوت دعـای عمو، نـغـمۀ لالاییات خلق زمین و زمان، حاصل گلخندهات شمس و قمر زائرِ، روی درخشندهات قبلـهنـمـای مـلک، صورت تابـنـدهات حور و پری خادمت، جن و بشر بندهات حرف دل خـسـتۀ شـاعـر شرمـندهات نیست در این شعر من، قافیه زیبندهات شاعـر اگـر بیـمۀ صاحـب بیرق شود با نظر لطف تو، همچو فـرزدق شود دلبـر خـوشچـهـرۀ این همه دلدادهای راوی زیــبــایـیِ زنــدگــی ســـادهای باطـن هر سـجـده و زیـنت سجـادهای سیر و سلوک منی، مقصد هر جادهای الــگــوی رفــتــاریِ مـــردم آزادهای درس ولایـتـمـداری به جهـان دادهای ناطق شیرینسخن، صاحب شهد حسین ما همه عـبد توأیم، ای ولیعـهد حسین عـالـم عـلـم لـدن، مـظـهـر عـلمالیقین حجـت پـروردگـار، ای ولیّ مسلـمین رشتهای از شال تو، جلوۀ حبلالمتین باغـچۀ خـانهات، همچو بهـشت برین مدحت تو دلـربا، مـنـقـبـتت دلـنـشـین چشم به راه توأم، در نـفـس واپـسـین لحـظـۀ جـانکـنـدنـم، موقـع دلـواپسی جان عزیزت بـیا، جز تو ندارم کسی از نـفـس افـتـادهام، شــورِ بـیـانـم بـده منـقـلـبم کـن شبی، سخـت تـکـانم بده خـسـتـۀ راه آمــدم، شـاه! امــانــم بـده مـن کـه فـقـیـر تـوأم، تـکـۀ نـانـم بـده «ای که مرا خواندهای! راه نشانم بده» «گوشهای از کربلا، جا و مکانم بده» «ای که به عشقت اسیر، خیل بنیآدماند» «سوختگان غمت، با غم دل خرماند» توصـیـۀ دیـن مـا، جـهـاد تـبـیـیـن مـا تکیه به روشنگـری، شیوه و آئـین ما دلهرهای برنخاست، از دل غمگین ما اصل خـدابـاوری، عـلـت تـسکـین ما از اثـر ضـربـۀ، سـیـلی سـنـگـیـن ما خوب زمینگـیر شد، دشمن بدبـین ما سیلی خـیبرشکن، وحدت ملی ماست دشمن این سرزمین، زندگیاش بر فناست مـعـجـزۀ هـمـدلی، بــاور ایــرانـیــان گوشـۀ هر مـسجـدی، سنگـر ایرانیان حکـم کـتـاب خـدا، مـحـور ایـرانـیان حـضرت سـیـدعـلی، رهـبر ایـرانیان کم نـشود سـایـهاش، از سـر ایـرانیان گوش به فـرمـان او، لشگـر ایـرانیان حرف دل امت «شوشتری» پرور است «خامنهای کوثر است، دشمن او ابتر است» |